Tajemnicza kometa 3I/Atlas okazuje się prawdziwym kolosem - jej średnica wynosi 2,6 km z marginesem błędu 0,4 km. To czyni ją jednym z największych znanych obiektów tego typu, jakie kiedykolwiek obserwowali astronomowie.
- Kometa 3I/Atlas ma średnicę 2,6 km - to 40 razy więcej niż kometa 2I/Borisov
- Teleskopy Hubble’a i Webba wykryły w jej składzie wodę, dwutlenek węgla, nikiel i metan
- Obiekt jest 20 tys. razy cięższy od słynnego 'Oumuamua
- Kometa pochodzi spoza naszego Układu Słonecznego
- Badania trwały od grudnia 2025 do stycznia 2026
Jak donosi Spiderweb.pl, najnowsze pomiary z teleskopu Hubble’a potwierdziły ogromne rozmiary międzygwiezdnego gościa. Dane zebrane między grudniem 2025 a styczniem 2026 roku nie pozostawiają wątpliwości - mamy do czynienia z prawdziwym gigantem.
40 razy większa od poprzednich komet
Porównania robią wrażenie. Kometa 3I/Atlas jest około 40 razy masywniejsza od komety 2I/Borisov, której średnica wynosiła zaledwie 0,7 km. A jeśli zestawimy ją ze słynnym 'Oumuamua? Tu różnica jest jeszcze bardziej spektakularna - 3I/Atlas jest co najmniej 20 tysięcy razy cięższa od tego obiektu, który miał mniej niż 200 m długości.
To nie tylko rozmiary zaskakują astronomów. W składzie chemicznym komety wykryto substancje, które komplikują obraz tego niezwykłego obiektu.
Nietypowy skład chemiczny
Teleskopy Hubble’a i Webba ujawniły obecność wody, dwutlenku węgla, niklu i metanu w składzie 3I/Atlas. Jak podkreśla Spider’s Web:
„Kometa 3I/Atlas jest gigantyczna, zachowuje się nieprzewidywalnie i chemicznie przeczy temu, co wiemy o kometach.”
Naukowcy z całego świata analizują zebrane dane, próbując rozwikłać zagadkę tego międzygwiezdnego wędrowca. Obiekt został odkryty 1 lipca 2025 roku przez program ATLAS w Chile i od tego czasu nie przestaje zaskakiwać badaczy.
Więcej takich obiektów w pobliżu?
Badacze szacują, że w każdej chwili w odległości do 4,5 jednostki astronomicznej od Słońca może znajdować się przynajmniej jeden obiekt międzygwiezdny podobnej wielkości. To sugeruje fascynującą możliwość - podobne komety mogą regularnie przelatywać przez nasz Układ Słoneczny, pozostając niezauważone.
Średnica jądra uzyskana przez teleskop Hubble’a jest zgodna z niezależnymi szacunkami opartymi na analizie niegrawitacyjnych wskaźników przyspieszenia. Te obliczenia wynikają z efektu rakietowego wywołanego odgazowywaniem komety podczas zbliżania się do Słońca.
Źródło: Fakt
Komentarze