44 eskadra lotnicza
44 eskadra lotnicza to jednostka lotnictwa Wojska Polskiego w okresie II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
Proces tworzenia 44 eskadry wywiadowczej rozpoczął się 23 maja 1924 roku na lotnisku w Toruniu. Eskadra była częścią II dywizjonu 4 pułku lotniczego. W połowie 1925 roku jednostka otrzymała pierwsze samoloty Potez XV, co umożliwiło rozpoczęcie szkolenia personelu latającego oraz technicznego. W tym czasie eskadra została przemianowana na 44 eskadrę lotniczą.
Zgodnie z rozkazem Ministerstwa Spraw Wojskowych, Departamentu Żeglugi Powietrznej L.dz.500/tjn.Og.Qrg. z dnia 26 maja 1926 roku, II dywizjon został rozwiązany, a 44 eskadra lotnicza została rozformowana. Cały personel oraz sprzęt zostały przeniesione do nowo formowanej 115 eskadry myśliwskiej 4 pułku lotniczego.
Dowódcy eskadry
- kpt.pil. Ignacy Prawdzic-Sękowski (V 1924 – IX 1925)
- kpt.pil. Antoni Gosiewski (IX 1925 – 1926)
Przypisy
Bibliografia
Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.